RÖPORTAJ / S.ÇINAR / D.AYDIN

YAŞASIN EDEBİYAT 2. KISA ÖYKÜ ile NOVELLA ve KÖŞE YAZISI YARIŞMASI seçici kurulu tarafından kısa öykü türünde başarılı bulunarak “Erdek Doğuş Gazetesi” katkılarıyla okuyucuyla buluşturulması kararlaştırılan “BOYASIZ” adlı kısa öykünün değerli yazarı, Arzu Candan Sürmen, Medya Söyleşileri köşemizde bu bölümde okuyucularımızla buluşuyor.

Yayımlanmış kitapları, şiir, senaryo ve farklı edebiyat türlerinde yazıları, yazarları buluşturduğu özgün nitelikte faaliyetler gerçekleştiren dergi çalışmaları bulunan, dünyaca ünlü edebiyatçıların eserlerini tüm yönleriyle incelemeleriyle tanıdığımız Arzu Candan Sürmen ile yaşamı, eserleri, projeleri üzerine geniş bir sohbet gerçekleştirdik. Medya Söyleşileri başlıyor…

Deniz Aydın – Hoş geldiniz. Konuklarımızla ilgili söyleşilerimizi gerçekleştirmeden önce takdir edersiniz ki onları çalışmaları nedeniyle tanıyor olsak da araştırmalar yamaya özen gösterir, bilinmeyen yönlerini okuyucularımızla buluşturmak isteriz. Tümünde hedefimiz, sizinle karşılıklı sohbetimizi takip edecek olan edebiyatseverlerin bu mülakattan memnun kalması, bilgilenmesidir.

Böyle bir açıklamanın ardından daha ilk satırlarımda boşa düşüyorum gibi hissettim birden. Siz nedenini biliyorsunuz. Sizi takip eden kitleler yalnızca edebiyatseverler değil. O kadar farklı alanda ve çok yoğun faaliyetlerin sahibisiniz ki, önce bir açıklama yapmanız gerektiğini düşünüyorum.

Haydi gelin başarıyla yürüttüğünüz çalışmalarınızı anlatarak başlatalım konuşmamızı. Sonra yeniden çocukluğunuza dönüveririz. Arzu Candan Sürmen, Yaşasın Edebiyat projesinde aldığı başarılı sonuç dışında neler yapmaktadır. Hayatın size biçtiği görev tanımınızı sizden dinleyelim ne dersiniz?

Arzu Candan Sürmen – Öncelikle davetiniz ve bu güzel girişiniz için çok teşekkür ederim. Açıkçası insan yaptığı işleri anlatırken biraz zorlanıyor; çünkü benim için bunların hepsi hayatımın birbirinden ayrı ama birbirini besleyen parçaları. Yazmak, okumak, araştırmak, dergi çalışmaları yapmak, şiirle, öyküyle, senaryoyla ve müzikle ilgilenmek… Hepsi aynı merakın farklı yolları gibi.

Ben kendimi tek bir alanın içine sığdırmayı pek beceremiyorum. Bir konu ilgimi çektiğinde onun peşine düşüyorum; okuyorum, araştırıyorum, düşünüyorum ve içimden geleni bir biçimde üretime dönüştürmeye çalışıyorum. Edebiyat benim için yalnızca yazı yazmak değil, insanı ve hayatı anlamaya çalışmanın da bir yolu. Bir yandan kendi üretimlerimi sürdürürken diğer yandan üreten insanları bir araya getirmek, onların seslerinin duyulmasına katkı sağlamak istiyorum.

Hayatın bana biçtiği görev tanımını sorarsanız, sanırım merak etmeyi hiç bırakmayan, öğrendiklerini paylaşmaya çalışan ve üretmekten vazgeçmeyen biri olmak derim. Büyük iddialar kurmaktan çok, yaptığım işin hakkını vermeye ve her yeni çalışmada kendime bir şey katmaya önem veriyorum.

Sermed Çınar – Ben de hoş geldiniz demek isterim. Şimdi açıklamalarınızın ardından başa dönelim ve klasikleşmiş sorumuzla başlayalım. Henüz Arzu olduğunuz çocukluk günlerinize uzanalım dilerseniz. Nerede doğdunuz, yaşadınız, çevreniz, aileniz. Bizimle neler paylaşırsınız?

Arzu Candan Sürmen – 22 Ocak 1991’de İstanbul Beyoğlu’nda doğdum. Beyoğlu’nun kendine has dokusunun, sokaklarının, insanlarının ve hareketli yaşamının bende bıraktığı izleri bugün bile taşıdığımı düşünüyorum. Çocukluğuma döndüğümde ailemin yeri benim için çok özel. Rahmetli babam uzak yol kaptanıydı. Denizin, yolculukların ve uzakların onun hayatındaki yerini bilerek büyümek, hayal dünyamda da ayrı bir kapı açtı diyebilirim.

Aile insanın ilk dünyası oluyor. İnsan çocukken her şeyi bugünkü gibi anlamlandıramıyor ama yıllar geçtikçe o günlerden kalan seslerin, görüntülerin ve duyguların kişiliğinde ne kadar yer ettiğini fark ediyor. Benim için de çocukluğumun ve ailemin izleri, bugün yazdığım satırların bir yerinde mutlaka kendini gösteriyor.

Deniz Aydın – İki yönlü bir söyleşi gerçekleştirmeyi severiz biz. Ben başka bir yerden gelmek isterim. Gerek konservatuarda, gerekse tiyatro ve televizyon programlarında Müjdat Gezen hocamızla çalışma fırsatım olmuştu. Onun eğitim kurumunda bir biçimde rahle-i tedrisinde bulunmuş olmak ayrıcalıktır. Sizce de öyledir diye düşünüyorum. Siz anlatır mısınız bu yönünüzü ve kuşkusuz yazamaya neden, ne zaman başladığınızı?

Arzu Candan Sürmen – Müjdat Gezen benim için yalnızca bir öğretmen değil. Ona bir baba gibi bakıyorum; aynı zamanda hayranlık duyduğum, idol olarak gördüğüm çok kıymetli bir isim. Onun kurumunda eğitim almış olmayı hayatımın önemli ayrıcalıklarından biri sayıyorum. Orada edindiğim birikimin ve karşılaştığım insanların bende ayrı bir yeri var.

Kandemir Konduk, Özge Ökten, Haşmet Zeybek, Melisa Gürpınar, Yekta Kopan ve Can Ataklı gibi değerli isimlerin bulunduğu bir eğitim ve sanat ortamında yer almak benim için çok kıymetliydi. Her biri farklı bir bakış, farklı bir deneyim demekti. Böyle bir ortam insana yalnızca mesleki bilgi kazandırmıyor; disiplin, gözlem, emek ve sanatın sorumluluğu konusunda da çok şey öğretiyor. Yazmaya gelince, bunun bende bir anda alınmış bir karar olduğunu söyleyemem. Yazmak zamanla hayatımın doğal bir parçasına dönüştü. Çocukluğumdan beri kelimelerle ilişkim vardı; düşüncelerimi yazıyla ifade etmek bana iyi geliyordu. Zaman içinde bu ilgi farklı türlere yayıldı. Şiir, öykü, senaryo ve yazının başka biçimleri derken yazmak benim için kendimi ifade etmenin en güçlü yollarından biri oldu.

Sermed Çınar – Ben çocukluğunuzdan başladım sormaya ancak anlıyorum ki basamakları hızlı hızlı çıkmışsınız bu günlere gelirken. Değinmeden olmaz biliyorsunuz. Arşiv niteliğinde söyleşiler gerçekleştirdiğimize göre sormalıyım. Arzu Candan Sürmen, neler anlatır çocukluğu sonrasında yaşadıklarıyla ilgili. Bu arada unutmadan, sizi en fazla etkileyen okuduğunuz çocuk kitabının adını paylaşın benimle. Kayıtlara geçsin bir.

Arzu Candan Sürmen – Çocukluk insanın içinde hep bir yerde kalıyor. Yıllar geçse de o dönemin merakı, hayalleri ve küçük ayrıntıları kolay kolay silinmiyor. Ben de geriye baktığımda çocukluğumdan bugüne taşıdığım en önemli şeyin merak duygusu olduğunu görüyorum. Hayatım boyunca farklı alanlara ilgi duydum; öğrenmek, okumak ve yeni şeyler denemek beni hep besledi.

Çocuk kitabı olarak bende iz bırakan eser ise Antoine de Saint-Exupéry’nin Küçük Prens’i. İlk bakışta çocuklara seslenen bir kitap gibi görünse de insan büyüdükçe başka anlamlar yakalıyor. Sevgi, dostluk, sorumluluk ve hayata hangi gözle baktığımız üzerine düşündürüyor. Bence bazı kitaplar yaş aldıkça yeniden okunmalı; çünkü insan değiştikçe kitaptan aldığı şey de değişiyor.

Deniz Aydın – Şimdi derinden etkilendiğim, çok şükür yeni nesilde benim gibi yazanlar da var dediğim konuya geliyorum. Türü, anlatım dili ya da konularımızı içermiyor benzerliğimiz. Bambaşka bir yönünüz. Otobiyografinizde denk gelmiştim. Paylaşmak isterim izninizle…

Dünyaya gelirken cebimde defter, elimde kalem yoktu, ama belli ki kafamda birkaç cümle vardı. Çocukluğum boyunca, oyuncak bebeklerle oynamak yerine onlara mektup yazardım. Biri uyumadıysa, nedenini yazarak anlatırdım. Belki de ilk hikâyelerim, ağlayan oyuncakların dramından doğdu.

İlkokulda yazdığım kompozisyonlar genellikle “fazla uzun” bulunurdu. Öğretmenimin o klasik cümlesini hâlâ hatırlıyorum:

— Arzu, biraz kısa yaz kızım. Ama ben kısaltamadım. Çünkü ben yazarken sadece kelimeleri değil, nefesimi de bırakıyordum satır aralarına.

Benim de özellikle bu söyleşilerimizde iki de bir kendi kendime “girizgâh uzun oldu” dememin nedenidir bu özelliğim. Bırakın nefesimi bırakmayı, yazdıklarımı tamamladıktan sonra, ben bedenimi bıraktığımı hissediyorum. Mizahı bir yana, neden böyle yazdığıma anlam veremezken, bir kişisel gelişimci arkadaşım “Sen sadece uzun uzun yazmıyorsun üzülme” dedi. Onun değerlendirmesine göre hayatı zaten her konu adına böyle yaşıyormuşum. Uzun yazan, konuşan, anlatan, tarif eden ve çok farklı alanlarda emek veren.

Şimdi sizinle ilgili yazıyı okuyunca nasıl mutlu olduğumu paylaşmak istedim. Korkarım uzun oldu 🙂 Haydi şimdi kolaysa siz toparlayın devamını. Arzu Candan Sürmen hayata bakışını, hedeflerini, ideallerini uzun uzun anlatsa 🙂 neler söyler?

Arzu Candan Sürmen – Öncelikle bu satırları benimle paylaşmanız beni gerçekten mutlu etti. Kendimi o cümlelerin içinde görünce gülümsedim. Sanırım bazı insanlar bir şeyi anlatırken bütün ayrıntılarıyla anlatmak istiyor; ben de onlardanım. Çünkü benim için bir düşüncenin yalnızca sonucunu değil, oraya nasıl gelindiğini de paylaşmak önemli.

Hayata mümkün olduğunca açık bir zihinle bakmaya çalışıyorum. İnsanları, hikâyeleri, davranışları ve küçük ayrıntıları gözlemlemeyi seviyorum. Bir olayın herkes için aynı anlama gelmediğini düşünüyorum. Bu yüzden tek bir doğruya tutunmak yerine anlamaya, dinlemeye ve öğrenmeye gayret ediyorum.

Hedeflerim konusunda ise üretmeye devam etmek, yaptığım işleri daha nitelikli hâle getirmek ve edebiyatın farklı alanlarında kendimi geliştirmek diyebilirim. Bir de üreten insanların birbirini bulabildiği, görünür olabildiği alanlar oluşturmak istiyorum. Benim için başarı yalnızca kendi adının duyulması değil; başkalarının emeğine de alan açabilmek. İdeallerim büyük sözlerden çok istikrarla, emekle ve samimiyetle ilgili. Bugün yaptığım işi yarın biraz daha iyi yapabilmek benim için önemli.

Sermed Çınar – Anladım ben durumu. İki kişi bir araya geldiniz arada olan bana olacak. Bense kısa yazmayı, kitabın ortasından konuşmayı ve “anlayan anlasın, anlamayan kendi bilir” tavrını severim. Bana göre mükemmeliyetçi bir yapınız var ve tam da buradan sormak isterim. Bana herkes hak verecektir bu soruyu sorduğum için. Yazdınız bir öykü ya da fikir yazısı, senaryo, şiir, şarkı sözü. ( gerçekten bitmiyor) yaslandınız arkanıza. “Tam da istediğim gibi oldu” dediniz. Böyle hissettiğiniz oldu mu hiç? Çünkü ben, sizin “Yaşasın Edebiyat” projemize yolladığınız öykülerinizi okuduğumda aynen böyle dedim içimden. “Tam istediğim gibi olmuş.” Katılımcılarımız biliyor. Birkaç çalışmanızla katılabiliyorsunuz ve tümüne aynı görüşle yaklaştım. Aramızda çok tartışırız eserlerle ilgili. Gerçekten kutlamak isterim, soruyorum. Başarılı çalışmanız “Boyasız” adlı yazınız bitince neler hissettiniz? Yeri gelmişken bir de ekleme yapmak isterim. Hiç yazdıklarınızı sonradan okuduğunuzda “sanki kendimi anlatmışım” dediğiniz oldu mu?

Arzu Candan Sürmen – Çok teşekkür ederim. Bir eseri bitirdiğimde ilk hissettiğim şey genellikle bir rahatlama oluyor; ama hemen ardından zihnim yeniden çalışmaya başlıyor. Acaba başka türlü anlatabilir miydim, şu cümle daha iyi olur muydu, biraz daha beklesem başka bir ayrıntı görür müydüm diye düşünüyorum. Sanırım yazıyla uğraşan insanın dosyayla vedalaşması kolay olmuyor.

“Boyasız” benim için de özel bir çalışma. Bir öykünün okurla buluşması, hele ki seçici kurul tarafından değerli bulunup yayımlanmaya layık görülmesi elbette çok güzel bir duygu. Bu süreçte emeğinizin görülmesi insana cesaret veriyor. Ama bir metni tamamladığımda her zaman kusursuz olduğunu düşündüğümü söyleyemem. Bazen metin kendi yolunu buluyor ve o noktada artık onu serbest bırakmak gerekiyor.

Yazdıklarımda kendimden parçalar bulduğum oluyor. Bazen bir duygu, bazen bir gözlem, bazen de hayatın içinden küçücük bir ayrıntı metne sızıyor. Fakat yazdığım her karakterin ya da yaşanan her olayın doğrudan ben olduğumu düşünmüyorum. Edebiyat biraz da yaşadıklarımızı dönüştürme işi. Kendimizden yola çıkıp hiç yaşamadığımız hayatlara da dokunabiliyoruz.

Deniz Aydın – Biraz kitaplardan konuşsak. Arzu Candan Sürmen, ne tür kitapları okur, hangi tür yazılar yazmayı sever?

Arzu Candan Sürmen – Okumada tek bir türle sınırlı kalmayı sevmiyorum. Roman, öykü, şiir, deneme ve biyografi; ilgimi çeken, bana yeni bir bakış açısı kazandıran her metne zaman ayırmaya çalışıyorum. Özellikle edebiyatçıların dünyasını, eserlerinin arka planını ve metinlerin farklı katmanlarını incelemek ilgimi çekiyor. Dünya edebiyatından yazarları yalnızca eserleriyle değil, yaşadıkları dönem ve edebî yaklaşımlarıyla birlikte değerlendirmeyi seviyorum.

Yazarken de kendimi tek bir türün içinde tutmuyorum. Şiir, kısa öykü, senaryo, fikir yazıları ve farklı edebî metinler üzerinde çalışıyorum. Her türün ayrı bir dili ve disiplini var. Önemli olan anlatmak istediğim şeyin hangi biçimde daha doğru karşılık bulacağını hissedebilmek.

Sermed Çınar – Ben de dergi çalışmalarınızı anlatmanızı istesem sizden. Okurlarımızın duymasını isterim. Adıyla, içeriğiyle neler gerçekleştiriyorsunuz bu derginizde?

Arzu Candan Sürmen – Dergi çalışmaları benim için yalnızca bir yayın hazırlamak değil, aynı zamanda edebiyat çevresinde bir buluşma alanı oluşturmak anlamına geliyor. Farklı türlerde üreten yazarları, şairleri ve edebiyatla ilgilenen insanları bir araya getirmeyi önemsiyorum. Herkesin kendi sesini duyurabileceği, okurun da yeni kalemlerle tanışabileceği bir alan yaratmak istiyorum.

İçerikte edebiyatın farklı yönlerine yer vermeye, okura hem keyifli hem de düşündürücü metinler sunmaya çalışıyorum. Dünya edebiyatından isimleri ve eserleri incelemek, yazarlara yer vermek, şiir ve öykü gibi türleri bir arada değerlendirmek bu çalışmaların önemli parçaları. Derginin benim için en değerli tarafı, üretimi tek kişinin çevresinde tutmayıp çoğaltabilmesi.

Dergiyi hazırlarken okurun karşısına yalnızca yazıların sıralandığı bir yayınla çıkmak istemiyorum. Bir bütünlük, bir ruh ve okurun içinde dolaşabileceği bir edebiyat dünyası kurmaya çalışıyorum. Farklı kalemlerin yan yana gelmesi, birbirinden ayrı anlatım biçimlerinin aynı çatı altında buluşması benim için çok kıymetli. Bir yandan edebî üretimi desteklerken diğer yandan okurun merakını canlı tutacak dosya konuları ve içerikler hazırlamayı önemsiyorum.

Bu çalışmaların arkasında ciddi bir emek ve araştırma var. Her sayının okura yeni bir şey bırakmasını, bazen bir yazarı yeniden keşfettirmesini, bazen de daha önce üzerinde durmadığı bir konuya başka açıdan bakmasını isterim.

Deniz Aydın – Sizin müzik alanında birbirinden ayrı müzik türlerinde klipleriniz var. Biraz anlatsanız, müzik çalışmalarıyla ilgili neler yapıyorsunuz?

Arzu Candan Sürmen – Müzik de ilgilendiğim ve severek üretim yaptığım alanlardan biri. Birbirinden farklı müzik türlerinde çalışmalarım var. Her türün kendine özgü bir duygusu, dili ve dinleyiciyle kurduğu farklı bir bağ olduğunu düşünüyorum. Bu çeşitlilik de bana kendimi farklı biçimlerde ifade etme imkanı sunuyor.

Müzik yolculuğumda beni ayrıca mutlu eden güzel başarılarım da oldu. 2025 yılında “Sensiz Gecelerin Şarkısı” adlı eserim, Erol Ersoy Cesur Arabesk Söz Havuzu yarışmasında birinci oldu. Yine sözleri bana ait, müziği Erdem Eskimez tarafından yapılan “Kime Anlatayım” Beste Bankası Söz Havuzu Yarışmasında birinciliğe layık görüldü. “Bir Yudumu Cennet” adlı eserim de Hasan Burak Bayat, Söz Havuzu kapsamında birinci seçildi ve Mert Onur tarafından seslendirildi.

Bu başarılar benim için gerçekten çok kıymetli. Yazdığım sözlerin başka bestecilerle, yorumcularla buluşması ve dinleyiciye ulaşması çok güzel bir duygu. Bir sözün yalnızca kâğıt üzerinde kalmayıp bir melodiyle hayat bulması, başka bir sesle insanlara ulaşması beni ayrıca heyecanlandırıyor.

Edebiyatla müziğin birbirinden çok uzak olmadığını düşünüyorum. İkisinin de temelinde duygu, anlatım ve insanlara dokunabilmek var. Ben de farklı alanlarda üretmeyi, yeni şeyler denemeyi ve içimden gelenleri bazen bir şiirle, bazen bir öyküyle, bazen de bir şarkı sözüyle anlatmayı seviyorum. Üretmeye devam etmek, benim için en büyük motivasyon.

Sermed Çınar – Yakın zamanda kısa öykünüz “Boyasız” gazetemizde okurlarla buluşacak. Edebiyata verdiğimiz değerdendir her halde okuyucunun yerine geçeriz ve çok okuruz yazan kişiler olarak. Daha ileri giderek okumadan yazmanın mümkün olmayacağını savunuruz çoğu kez. İstisnalar şöyle dursun, asıl meselemiz anlatma arzumuzdur gibi geliyor bana. Bizim dışımızla birileriyle temasa geçmek ve ne olursa olsun yarattığımıza inandığımız eser, onlara içimizdekileri aktarmak isteriz. Bu duyguyu yaşama halini mi severiz yoksa içerikte yazdıklarımızı benimsetmeyi mi bilemiyorum. Siz bu konuda neler paylaşırsınız bizlerle? Eylemin kendiyle eylemin içeriği arasında nerede yakalarsınız mutlu olmayı?

Arzu Candan Sürmen – Ben ikisini birbirinden ayıramıyorum. Yazma eyleminin kendisi de benim için çok kıymetli, ortaya çıkan metnin bir okura ulaşması da. Yazarken insan kendi içine dönüyor; bazen bir duyguyu anlamaya, bazen bir düşünceyi netleştirmeye çalışıyor. O süreç başlı başına bir yolculuk.

Ama yazdığınız şeyin sizden çıkıp başka bir insanın dünyasına girmesi bambaşka bir mutluluk. Bir okurun bir cümlede kendinden bir şey bulması, bir metin sayesinde durup düşünmesi ya da bir duygusuna isim koyabilmesi çok değerli. Ben okura ne düşünmesi gerektiğini söylemekten çok, ona kendi düşüncesiyle buluşabileceği bir alan açmayı seviyorum. Metnin okurda nasıl bir karşılık bulacağını tamamen kontrol edemeyiz; zaten edebiyatın güzel taraflarından biri de bu. Her okur aynı metinden başka bir şey alabilir.

Deniz Aydın – “Yaşasın Edebiyat” projesiyle yollarınız nerede kesişti. Neler düşünüyorsunuz?

Arzu Candan Sürmen – Yaşasın Edebiyat projesiyle yollarımız edebiyatın ve yazının etrafında kesişti. Böyle projelerin en güzel yanı, farklı kalemleri aynı yerde buluşturması ve üretimlerin okura ulaşması için bir fırsat yaratması. “Boyasız” adlı öykümün seçici kurul tarafından başarılı bulunması ve Erdek Doğuş Gazetesi katkılarıyla okuyucuyla buluşturulacak olması benim için çok değerli.

Üstelik Erdek’in benim hayatımda da ayrı bir yeri var. Çocukluğumun en güzel yazlarını orada geçirdim. Erdek’te bir evimiz vardı; deniziyle, doğasıyla, sakinliğiyle ve o güzel yaz akşamlarıyla hafızamda çok özel anılar bıraktı. Aradan yıllar geçmesine rağmen Erdek’le bağım hiç kopmadı. Orada olup bitenleri, Erdek’le ilgili haberleri ve gelişmeleri hala takip ederim. İnsan çocukluğundan izler taşıyan yerleri kolay kolay unutmuyor. Bu nedenle öykümün Erdek’te okurla buluşacak olması benim için yalnızca edebi bir mutluluk değil, aynı zamanda çocukluğumun güzel anılar taşıdığım bir yerle yeniden buluşmak gibi.

Bu süreçte emeği geçen herkese teşekkür ediyorum. Edebiyatın yalnızca yazan kişinin masasında kalmaması, okurla buluşması ve yeni karşılaşmalara vesile olması gerektiğine inanıyorum. “ Yaşasın Edebiyat “ da bu anlamda çok kıymetli bir buluşma alanı. Yazdıklarımın okuyuculara ulaşacak olması ve bunun çocukluğumda güzel izler bırakan Erdek’le böyle güzel bir vesileyle gerçekleşmesi beni ayrıca mutlu ediyor.

Sermed Çınar – Genç, dinamik, ne istediğini bilen ve her koşulda üretmeyi, üretenleri birleştirmeyi, üretmiş insanları gün yüzünde tutmayı hedefleyen bir kişi olarak teşekkür ediyorum size. Başarılarınızın devamını diliyorum. Bu güzel söyleşinin bitiminde, son söz sizin. Katılımınız için mutluyuz…

Arzu Candan Sürmen – Ben de bu güzel sohbet için ikinize ayrı ayrı teşekkür ederim. Sorularınız, yaklaşımınız ve çalışmalarıma gösterdiğiniz ilgi benim için çok kıymetli. Emeği geçen herkese, “Boyasız” öyküsünü okurla buluşturacak olan Erdek Doğuş Gazetesi’ne ve Yaşasın Edebiyat projesine teşekkür ediyorum.

Okurlara da küçük bir not bırakmak isterim: Edebiyatın içinde kalmaya, okumaya, yazmaya ve yeni seslerle tanışmaya devam edelim. Bazen bir kitap, bazen bir şiir, bazen de birkaç satırlık bir öykü insanın içinde uzun süre kalabiliyor. Dilerim “Boyasız” da okurların dünyasında kendine küçük de olsa bir yer bulur. Sevgiyle…