YAŞASIN EDEBİYAT 2. KISA ÖYKÜ ile NOVELLA ve KÖŞE YAZISI YARIŞMASI seçici kurulu tarafından kısa öykü türünde başarılı bulunarak  “Erdek Doğuş Gazetesi” katkılarıyla okuyucuyla buluşturulması kararlaştırılan “MAVİ SOKAK’TAKİ AKREP” adlı öykünün yazarı Gizem Yenikler,  Medya Söyleşileri konuğumuz olarak bu bölümde bizlerle.

Yayımlanmış köşe yazıları, kitap ve farklı edebiyat türlerinde özgün çalışmaları olan, Gizem Yenikler ile edebiyatı, yaşamı ve projeleri üzerine hoş bir sohbet gerçekleştirdik. Medya Söyleşileri başlıyor…  

Deniz Aydın – Hoş geldiniz. Yaşasın Edebiyat projemize her ne kadar kısa öykünüz ile katkı sağlasanız da siz çok farklı disiplinlerde yazılar kaleme almaktasınız. Ben bu konuda bir soruyla başlamak istedim uygun bulursanız? Okumak ve yazmak ilişkiniz ne zaman başladı? Bu konuda ilk anınızı hatırlıyor musunuz? Gizem Yenikler neleri yazmayı seviyordu yazmaya başladığında, şimdi hangi alanlarda okuyucularla buluşuyor?

Gizem Yenikler – Hoş bulduk, öncelikle nazik davetiniz ve bu güzel söyleşi için teşekkür ederim. Okumak ve yazmak benim hayatımda çocukluk yıllarımdan itibaren birbirini besleyen ikiz eylemler gibiydi. Henüz ilkokul çağlarındayken kurguladığım küçük dünyaları, defter kenarlarına aldığım notları ve ilk hayal ürünlerimi hatırlıyorum. O dönemlerde daha çok içimdeki merakı dışarı vurma dürtüsüyle, küçük hikâyeler ve şiirsel denemeler yazıyordum. Üretim sürecim hiçbir zaman tek bir kanalla sınırlı kalmıyor; zihnimde her daim eş zamanlı ilerleyen farklı kurgusal evrenler var. Öykü yazmak benim için bir tutku. Her gün mutlaka bir tane kısa öykü yazarım. Dergiler dışında yazmış olduğum öyküleri kitap haline getirdim. İki tamamlanmış öykü kitabım bulunuyor.

Özetle; kelimelerin dokunduğu her alanda üretmeye, sınırları genişletmeye ve yakın gelecekte okurlarımı hem romanlarım, hem öykülerim, hem de şiirlerimle buluşturmaya heyecanla devam ediyorum.

Sermed Çınar – Köşemize hoş geldiniz. Önce belirtmeliyim. Çok çarpıcı kısa öykünüz vardı bizimle paylaştığınız. Sizi kutlayarak başlamalıyım. Neden bana denk geliyor bu soru sürekli bilmiyorum. 🙂 Konuk olarak köşemize katılan kıymetli isimlerin çocukluk dönemine dair bilgileri almak benden geçiyor, öyle hissediyorum artık. 🙂

Ülkemizin her bir köşesi güzelliklerle doludur da, İzmir hep bir başkadır. Yeri gelmişken sormalıyım. İzmir doğumlu olduğunuzu, orada eğitim hayatınıza başladığınızı biliyorum. Biraz aileniz, çevreniz ve çocukluk yıllarınızı aktarsınız. Gizem Yenikler, hayata nasıl başlamıştı?

Gizem Yenikler – Çok teşekkür ederim, hoş bulduk. İzmir’de doğup büyümek, bu şehrin kendine özgü ritmini, ışığını ve denizle harmanlanmış ruhunu özümsemek bir yazar için büyük bir şans. Çocukluğum; okumayı, araştırmayı ve sanatı destekleyen bir aile ortamında, geçti. Kitap okumayı çok seviyorum. Çok okuyorum. Tek çocuğum. Ailemde beni her zaman yazma konusunda destekledi.

İzmir Ekonomi Üniversitesi Medya ve İletişim bölümü Gazetecilik uzmanlığından mezun oldum. Gazetecilik disiplininin getirdiği gözlem gücü, insan hikâyelerine duyarlı yaklaşım ve olayların arka planını sorgulama becerisi çocukluğumdan beri taşıdığım merak duygusuyla birleşti. Hayata, dünyayı ve insan doğasını kelimeler aracılığıyla anlama ve dönüştürme çabasıyla başladım diyebilirim.

Deniz Aydın – Sizinle röportaj yapmaya hazırlanırken araştırma yaptığımda ben de eklemeliyim. Yazım türünüz, anlatım biçiminiz okuyucu üzerinde pozitif etkisini hemen hissettiriyor. Tekrara düşmeyi hiç istememekle birlikte sormadan edemeyeceğim. Ne vardı anlatacak dünyada da “Ben de yazıyla anlatan kişilerden olmalıyım” dediniz? Yazmaya yönelten itici güç neydi sizi?

Gizem Yenikler – Güzel sözleriniz için yürekten teşekkür ederim. Beni yazmaya yönelten temel itici güç; görünür olanın arkasındaki gizemi, insanın karanlık ve aydınlık yanları arasındaki o ince sınırı görünür kılma arzusuydu. Dünyada anlatılacak sonsuz sayıda duygu, çözülmeyi bekleyen sır ve işlenmeyi bekleyen insan manzarası var. Zihnimde beliren karakterler ve durumlar bir süre sonra kendi seslerini duyurmak istiyorlar. Yazmak benim için sadece bir ifade biçimi değil, aynı zamanda hayatı ve insan psikolojisini anlamlandırma yöntemim.

Sermed Çınar – Genç yazarların motivasyonları kadar çalışma biçimlerini merak ediyorum ben de. Yazarların türlü türlü üretim süreçleri var. Bir memur gibi yazar mesela partnerim. Deniz Aydın’a bir bilgisayar, masa ve sandalye ver. Yazmaya başlat. Geri döndüğünde, yazar vaziyette bulursun onu. Kendine özgü zaman dilimi dolduğunda bir yazının neresinde olursa olsun bırakır ve sonraki zaman diliminde hiçbir şey olmamış gibi devam eder. Ben aklıma ne zaman eserse yazanlardanım. Esmezse yedi cihan bir araya gelse tek satır alamazlar benden. Peki siz nasıl yazarsınız?

Gizem Yenikler – Ben sanırım disiplinli bir tutkuyla yazan gruptayım. Yazma eylemini şansa veya sadece ilhamın gelmesine bırakmayı pek tercih etmiyorum. Gece saatlerinin getirdiği o sessiz, odaklanmış ve dingin atmosferde üretmeyi çok seviyorum.

Masama geçtiğimde kendimi tamamen kurgunun evrenine teslim ederim. Araştırma safhasını çok önemserim; bir mekân, tarihsel bir arka plan ya da adli bir detay üzerine saatlerce çalışabilirim.

Disiplin ve adanmışlık olmadan büyük kurguların tamamlanamayacağına inanıyorum. Ağırlıklı olarak gece yazmamın nedeni de bu. Gün içinde de yazarım, ama gece bir başka yazıyorum. Bir de hayal kurmayı çok seviyorum.

Deniz Aydın – Böyle konusu gelince gerçekten benim de çok merak ettiğim ve hep sorduğum sorudur. Evet bir memur gibi yazarım. Emekçiler gibi çalışır, yazdıklarımı tamamladığımda, bedenimin yorgun düştüğünü hissederim. Savaştan çıkmış gibi, büyük mücadelemin sonuna gelmişim gibi. Mutlu biten çabamın ardından, bir sonraki gün okuduğumda belki de hiç beğenmeyeceğim ürünüme methiyeler dizerim zihin dünyamda. Yeni gelmiş bebek gibidir. Pamuklara sararım. Sonraki günü hiç sormayın.

Siz Gizem, MAVİ SOKAK’TAKİ AKREP öykünüzü tamamladığınızda neler hissettiniz? Okurlarımız kısa süre sonunda eserinizle buluşacak. Sizdeki duyguyu öğrenmelerini isterim aslında. Sinematografik anlatım hemen göze çarpıyor ve görmediğiniz topraklar olsa dahi gözünüzün önüne geliyor yaşananlar. Neler söylersiniz? Dilerseniz öykünüzden çok küçük paylaşımlarda bulunabilirsiniz.

Gizem Yenikler – Deniz Bey, tarif ettiğiniz o duygu durumu bir yazar için çok tanıdık! Metin bittiğinde gelen o yoğun rahatlama ile birlikte derin bir zihinsel yorgunluk hissi… Mavi Sokak’taki Akrep öyküsünü noktaladığımda da tam olarak bu yoğun duyguyu yaşadım Öyküdeki atmosferin, mekânın ve karakterlerin okuyucunun zihninde âdeta bir film karesi gibi canlanmasını hedeflemiştim. Sinematografik anlatımı yakalayabildiysem ne mutlu bana.

Mavi Sokak’taki Akrep, okuru kendi gizemli dünyasına çeken, detaylarıyla dokunulabilir bir gerçeklik hissi yaratan bir çalışma oldu.. Bu öyküyü yazma fikri ilk olarak geçen sene gittiğim Prag şehrinde gerçekleşti. Şehir beni çok etkiledi. Şehri o kadar çok beğendim ki, ben bu şehirde geçen bir öykü yazmalıyım dedim. Prag’ın o Arnavut kaldırımlı dar sokakları, zamanın akışını unutturan gotik kuleleri ve her köşe başından fırlayacakmış gibi duran gizemli tarihi, insanda âdeta bir gerilim filminin setindeymiş hissi uyandırıyor. Şehrin o mistik ve biraz da melankolik havası, zihnimde dikiş tutturmaya çalışan saklı kalmış sırlar ve karakterlerle birleşti. O eski binaların pencerelerinin ardında yaşayan hayaletler, gölgeler ve sokakların o keskin mimarisi bana Mavi Sokak’taki Akrep’in iskeletini verdi.

Kimi şehirler sadece gezilir, kimi şehirler ise insana yepyeni bir hikâye diker; Prag benim için kesinlikle ikincisi oldu. Okurlarımızla buluşacak olmasının heyecanını, mutluluğunu taşıyorum.

Sermed Çınar – Bir düşünseniz şimdi. Okuduklarınızla yazdıklarınızı değerlendirseniz türleri itibarıyla. İyi kitap okuru musunuz? Okuduğunuz türde mi yazarsınız çoğunlukla?

Gizem Yenikler – Kesinlikle sıkı ve çok yönlü bir okurum. Okumak, yazarlığın ham maddesidir. Polisiye, suç gerilim, karanlık fantezi, bilim kurgu ve dünya edebiyatı klasikleri en çok beslendiğim türler arasında yer alıyor. Genellikle okumaktan keyif aldığım, merak duygusunu canlı tutan ve sürükleyici yapıya sahip türlerde yazmayı tercih ediyorum. Ancak bir yazar olarak farklı anlatım biçimlerini denemekten ve türler arası geçişler yapmaktan da büyük haz alıyorum.

Deniz Aydın – Bilemediğim bir nedenle, belki yazdıklarımı yakın çevremle paylaşma duygusundan yoksun olduğumdandır, yazdıklarımı uzun süre kapalı kapılar ardında tuttum diyebilirim. O kadar çok ve uzun 🙂 yazıyordum ki, günün birinde medyadan bir arkadaşımın, kendimden menkul yazım çevremi bana sorgulatması sonucunda gün yüzüne çıkma kararı aldım. Sonra hangi yeni yazarla tanışsam biraz benzer dönemlerden geçtiğini öğrendim. Sizde nasıl gelişti yazarlık macerası? Paylaşmak, yayınlatmak?

Gizem Yenikler – Birçok yazar gibi ben de uzun süre metinlerimi dosyalarımda kendi iç dünyamda biriktirdim. Yazmak başlangıçta kişisel bir sığınaktı. Ancak zamanla ürettiğiniz eserlerin kendi kanatlarıyla uçması, başka zihinlerde ve kalplerde karşılık bulması gerektiğini anlıyorsunuz. Bu yüzden metinlerimi edebiyat dergilerine göndermeye, yarışmalara katılmaya ve platformlarda paylaşmaya başladığımda gördüğüm ilgi ve nitelikli geri dönüşler bana cesaret verdi. Ürettiklerinizin okura ulaşması ve onda bir iz bırakması tarif edilemez bir tatmin duygusu.

Sermed Çınar – Yaşasın Edebiyat projesiyle nasıl bir araya geldiniz? Nasıl değerlendirme içindesiniz?

Gizem Yenikler – Yaşasın Edebiyat projesi, edebiyata gönül vermiş kalemleri nitelikli bir zeminde buluşturan son derece kıymetli bir organizasyon. Çağrılarını takip ederek Mavi Sokak’taki Akrep isimli öykümle katılım sağladım. Seçici kurulun titiz değerlendirmesi sonucunda eserimin başarılı bulunması ve Erdek Doğuş Gazetesi aracılığıyla okurlara ulaştırılacak olması benim için son derece gurur verici. Edebiyatın ve üretimin desteklendiği bu tür bağımsız projelerin çoğalması gerektiğine inanıyorum.

Deniz Aydın – Her ne kadar, yazar adayları projemize ilgi göstermiş olsalar da katılımın önemli bölümü yazar ve gazetecilerden oluşuyordu her iki etkinliğimizde de. Sizin için de geçerli bu durum. Dilerseniz kitabınızdan da bu çerçevede söz edelim. Neler anlatırsınız okuyucularımıza?

Gizem Yenikler – Gazetecilik ve medya arka planı, metinlerin kurgusuna olgusal bir sağlamlık ve araştırma disiplini katıyor. İlk basılan romanım 2016 yılında yazmış olduğum “Ve Yarın” isimli polisiyeydi. Yazarlık yolculuğum, farklı türlerde tamamladığım ve üzerinde çalışmaya devam ettiğim yeni roman kurgularımla sürüyor.

Eserlerimde genellikle sürükleyici kurguları, güçlü karakter psikolojilerini ve okuru sürekli düşünmeye iten gizem öğelerini harmanlamayı seviyorum. Okuyucularıma her zaman tempolu,  merak uyandıran ve son sayfasına kadar atmosferini koruyan dünyalar sunmayı hedefliyorum.

Sermed Çınar – Bu dönem neler yapmaktasınız? Yakın gelecekte çıkarmayı planladığınız kitabınız var mı?

Gizem Yenikler – Şu sıralar öncelikli olarak Fantastik türündeki romanım Kırık Pusula: Orası ve Burası ile İngilizce kaleme aldığım ve Dedektif Vance karakterinin izini sürdüğü polisiye/gizem romanım The Ink and the Evidence üzerinde yoğunlaşmış durumdayım.

Bunların yanı sıra daha önce tamamladığım kara fantezi/gerilim türündeki Sessiz Koma,  Fantastik gerilim türündeki Eksik Parça, 1920’ler İzmir’inde geçen tarihi drama “Küllerinden Doğan Umut” ve bilim kurgu/suç kurgusu olan “Yıldızlar ve Şüphe.”

Bulgaristan Türklerini anlattığım “Rozino” köyünde geçen “ Rozino” adlı romantik türdeki  romanım gibi dosyamın farklı raflarında duran yapıtlarımın da okurla buluşma süreçlerini planlıyorum. “Rozino” anneannemden esinlenerek ele aldığım bir roman oldu. Anneannem Bulgaristan türklerinden. Bulgaristan’a da sık sık gittiğim için orada geçen bir aşk romanı yazdım. Bunlar bitmiş olsalar da üzerlerinde çalışıp,  daha iyi hale getirmeye çalışacağım.

Romanların o uzun soluklu maratonuna devam ederken, edebiyatın daha kompakt, ama bir o kadar vurucu alanlarından kopmam mümkün değil. Çeşitli edebiyat dergileri ve dijital platformlar için kısa öykü ile şiir üretmeyi aralıksız sürdürüyorum. Şiir ise benim için hem zihnimi arındıran hem de kelimelerin imkânlarını zorladığım çok özel bir alan; yüz sayfaya yaklaşan kapsamlı şiir dosyamı da yakında bir kitap bünyesinde toplamayı hedefliyorum. Aynı zamanda sinematografik anlatıma duyduğum tutkuyla senaryo projeleri geliştirmeye devam ediyorum.

Üretim sürecim hiç durmadan devam ediyor. Şu sıralar hem yeni roman projelerimin son düzenlemeleri üzerinde çalışıyor hem edebiyat dergileri ve platformlar için kısa öykü ile şiir üretmeyi sürdürüyorum. Bunun dışında online olarak İngilizce öğretmenliği yapmayı sürdürüyorum. Ayrıca senaryo alanındaki çalışmalarımı da ilerletmekteyim. Yakın gelecekte okurlarımı hem polisiye/gerilim hem de fantastik/drama kulvarında yeni kitaplarımla buluşturmayı hedefliyorum.

Deniz Aydın – Edebiyat konusunda saygın çalışmalara imza atmakta olan, projelerimizi kitapseverlerle buluşturan, katkı sunan kurumsal yapılara teşekkür ederken, bu anlamda önemli görev üstlenen yapıya, “Çünkü Kadınız” adlı kolektife değinmeden edemeyiz. Sizin yazılarınızı zaman zaman paylaştığınızı biliyorum. Neler anlatırsınız bu oluşum ile ilgili?

Gizem Yenikler – Çünkü Kadınız kolektifi, kadınların sesini, duygusunu, sözünü ve edebiyattaki üretim gücünü görünür kılan son derece kıymetli, dayanışma odaklı bir platform. Kadın yazarların nitelikli eserlerini okurla buluşturması ve edebiyatta kendilerine güçlü bir alan açması açısından çok değerli bir misyon üstleniyorlar. Benim de zaman zaman metinlerimle katkıda bulunmaktan mutluluk duyduğum, duruşunu ve edebiyata katkısını yürekten desteklediğim bir oluşum.

Sermed Çınar – Şimdi biraz başlangıca döneceğim gibi olacak. Çok erken yaşlarda başladınız yazmaya. Uzun süredir yazıyorsunuz ve beğeniler alıyorsunuz. Yakında Erdek Doğuş Gazetesi katkısıyla eseriniz okuyucularımızla buluşacak. Son olarak onlara bu röportajınız aracılığı ile neler söylemek istersiniz? Katılımınız için teşekkürler ediyoruz. 

Gizem Yenikler – Ben teşekkür ederim. Erdek Doğuş Gazetesi okurlarına ve edebiyat dostlarına şunları söylemek isterim: Edebiyat, hayatın karmaşası içinde nefes aldığımız, birbirimizin ruhuna dokunduğumuz en güzel sığınaktır. Mavi Sokak’taki Akrep öykümün sayfalar arasında gezinecek okurlarda güzel bir iz bırakmasını diliyorum. Okumaktan, yazmaktan ve edebiyatın birleştirici gücüne inanmaktan hiçbir zaman vazgeçmeyelim. Bana bu imkânı tanıyan, Yaşasın Edebiyat ekibine ve sizlere tekrar çok teşekkür ediyorum.