ZEYTİNCİLİĞİN VE TARIMIN KURTULUŞU

Yazı Dizisi  (-1-)

Tahir Özgür TANER
Ziraat Mühendisi

Hem global hem de ulusal etmenlerle tarımsal yetiştiricilik, neredeyse imkansız hale geldi. Önümüzdeki yıllarda da mevcut kriz değil iyileşmek, daha derinleşecek gibi. Konuştuğum görüştüğüm çiftçilerin ciddi bir kısmı, tarımsal üretimden çekilmekten bahsederken diğer kısmının ise üretim için motivasyonu sıfıra inmiş durumda. Tüccarlar çok düşük rakam verirken, Marmarabirlik’ in düşük fiyat, kota ve uzun vadeli ödeme planı kaygısı gündemde. Özetle, Çiftçi tarımdan çekiliyor mu ya da çok zayıf bir mücadele düşüncesinde sorusu bugün biraz belki ama yarın ülkenin genel anlamda çok yönlü çöküş yaşaması demek olur.

Peki, Bunca tarımsal sıkıntıya çözüm yok mu?

Tabii ki var. Çiftçinin en büyük sorunu elde ettiği ürünü, yaptığı maliyetin altında satmak, ki bu çalışıp, para harcayıp, risk alıp para kazanmak yerine para kaybetmek demek. Diğeri ise, ürettiği ürünün koruma mücadelesini randımanlı yapamamak (Bu daha yeni bir konu ama ileride karşımıza çıkacak sorunun büyüklüğünü görünce, bugünü hatırlarsınız).

Ülkemizde, tarımsal üretim yapan çiftçilerin en büyük sorunu, piyasadaki belirsizlik. Ürün olmadı mı zaten para yok, ama oldu mu ve özellikle de çok oldu mu da para etmediğinden zarar etmek ki bu olmamasından daha kötü bir durum. İlk önce belirsizliği ve tarım politikasını oturtmamız lazım. Bu öyle bir politika olmalıdır ki, hükümetler üstü, çizgileri kesin ve kararlılıkla yönetilen bir politika olmalı. Ancak bu siyasi bir konu olduğu için bizim çok dışımızda, inanıyorum ya da umut ediyorum ki devletimiz bu konuda çok ciddi bir planlama içindedir.
(devam edecek)